Zapisz swoję ulubione piosenki Haliny Frąckowiak

Imie/ksywa:*

Mail

Komatarz dla przyszłych pokoleń:




Krajobraz łasi się jak pies - 

To wieczór po nielekkim dniu, 

Autobus stanął, 

Możesz wysiąść, wejść, 

Lecz Anna już nie mieszka tu, 

Lecz Anna już nie mieszka tu. 



Za rzekę, w cień starych drzew 

Pobiegła kiedyś środkiem dnia - 

Muzykę wzięła z sobą, jakiś wiersz, 

Drobiazgów parę, parę zdjęć, 

Sukienkę lekką tak jak mgła. 

Czy teraz jej łatwiej żyć, 

Czy nie tnie w twarz poranny chłód, 

Pomiędzy nami, odkąd nie ma jej, 

Zwykłego ciepła mniej i mniej, 

I gorzki bywa nawet miód. 

I gorzki bywa nawet miód. 



Kochała kruche trawy źdźbło, 

Wierzyła w dźwięk trącanych strun, 

Nic więcej o niej 

Ci nie powiem, bo- 

Bo Anna już nie mieszka tu, 

Bo Anna już nie mieszka tu. 



Za rzekę, w cień starych drzew...


Na wyspie tej, najdalszej wśród wysp 

Są złote plaże ścian i latarnie świec 

Płyną tu wędrujące okręty snów

Z tak dalekich mórz - tu znajdę ciszę 

Niebo bez chmur i brzegi łagodne.



Na wyspie tej, najdalszej wśród wysp

Na skrzypcach cicho gra zakochany świerszcz. 

Tylko tu jest najłatwiej odnaleźć się

I w dotyku rąk przychodzi miłość, 

Najczulszy gest i słowa najtkliwsze.



Do wyspy tej, najdalszej wśród wysp 

Dopłynąć możesz dziś i otworzyć drzwi. 

Płyną tu wędrujące okręty snów

Z tak dalekich mórz - tu znajdą ciszę 

Niebo bez chmur i brzegi łagodne



Czemu ja ciągle drżę o ciebie, 

Czemu ja ciągle się boję,

Czemu po całej ziemi, po niebie, 

Szukam cię, szczęście moje. 



Przebiegam długą twoją drogę, 

Którą mi w oczach wiatr rozmiata, 

Szukam i zgłębić cię nie mogę

Z którego jesteś świata. 



Kiedyż ogarnę cię, pochwycę, 

Na wieki przy sobie zatrzymam, 

Zgaś wszystkie gwiazdy i księżyce, 

Świeć mi swoimi oczyma.



Niech nic nie widzę oprócz ciebie 

Niech nie wiem nic, co robię,

Na całej ziemi i na niebie

Jest tylko jedna światłość: w tobie.