Nad wszelkim wzruszeniem i wiedzą,

Nad sensem istotnym i złudą

Jednego chcę was nauczyć,

Chcę was nauczyć cudu.



Chcę podnieść wam ręce do góry

I oczy zawiesić nad szczytem

I jednym was tchnieniem napełnić,

Chcę was napełnić zachwytem.



Sny wasze pomieszać z jawą

I jawę udziwić zjawami

I tak natchniony ucudowiony

Wierzyć chcę z wami.



Daj mi serce kamienne i głuche,

By się w piersiach łamało milczeniem,

W oczach ciemność i w ustach posuchę

I skroś pamięć mą wiej zapomnieniem.



Może to mnie uleczy uwolni

Od bolesnej nieludzko czułości,

Będę zsychał się dłużej, powolnej,

Lecz żył, cierpiał i męczył się prościej.