Jest takie dłoni wędrowanie

Że niebo we mnie się otwiera

Jest takie oczu zapatrzenie

Że się rozjaśnia każda ciemność



Jest taka chwila

Między wędrówką a zachodem gwiazd

Pełna srebrnej ciszy

Pełna miłości



Jest takie dłoni w darowanie

Że niebo się we mnie otwiera

Jest takie serca uciszenie

Że myśli twoje śnić zaczynam



Jeśli nie zejdziesz na samo dno, 

Jak odmierzysz wysokość góry 

Z której spadałeś?



Jeśli nie ockniesz się sam na sam 

Z ciemnością gdy ci oczy napełni,

Jak kiedykolwiek przejrzysz?



Jeśli nie zliczysz swoich klęsk, 

Jak odróżnisz niemoc od pychy 

I jak się dźwigniesz?



A jeśli dokopiesz się źródła sił 

Nawet u dna i w głębi ciemności, 

Jeśli odbijesz się stamtąd, 

Powiedz kim jesteś,

Podaj mi rękę.