Kornie jak zwierząt sierść

Czekam dłoni twych

Żurawia słyszę krzyk

Już świt



Lecz morze milczy

Opadł żagli znikający sen

Już dzień



I ty jawisz się

W blasku słońca

Ty w blasku słońca

Ty w blasku słońca



Kornie jak sokół twój

Czekam dłoni twych

Ciemnieje kryształ mórz

Już zmierzch



I kroplą światła

Jestem tobie ? najjaśniejszą z gwiazd

Już noc

A ty wiedziesz łódź

Ścieżką jasną



Oglądam ciebie w lustrze białym

Ile minęło już lat

Czy słów nam starczy na spotkanie

Co łączy jeszcze nas



Jesteś spóźnionym deszczem 

Ja trawą w słońcu jestem 

Naszym oczom

Już odjęto zamyślenie 

Naszym ustom

Już odjęte jest milczenie 

Znowu jestem



Dym z papierosa w lustrze białym 

I słowa twe - biały dym

Jak myśl uparta wracasz do mnie 

Jak dobry czy zły sen



Jesteś spóźnionym deszczem 

Ja trawą w słońcu jestem 

Naszym oczom

Już odjęto zamyślenie 

Naszym ustom

Już odjęte jest milczenie Znowu jestem



I znów mi mówisz moja złota 

Złote wino śmieje się

I znowu wierzę w każde słowo 

Jak w drzewo wierzy cień



Jesteś spóźnionym deszczem 

Ja trawą w słońcu jestem 

Naszym oczom

Już odjęto zamyślenie 

Naszym ustom

Już odjęte jest milczenie 

Znowu jestem