Na niebo spojrzyj na samotność gwiazd, 

W bezdenną noc bez dnia.

Czy gwiazdy wiedzą co to lęk,

Czy gwiazdy znają strach?

Serca gwiazd - twardy lód.



Pod żarem schowany szklany chłód. 

Serca gwiazd - twardy lód,

Pod złotym morzem ognia, 

Lęk się czai, tak jak zbrodnia 

Serca gwiazd - diament, szron,

Świeć gwiazdo samotna, blask swój chroń, 

Chroń swój chłód - dobrze wiesz,

Że miłość znaczy śmierć.



Tak łatwo spłonąć od kłamstw, 

Tak łatwo spłonąć od prawd, 

Lecz najokrutniej jest żyć

Z samotnym sercem gwiazd.



Tak łatwo spłonąć od słów, 

Tak łatwo spłonąć od łez, 

Chciałam ocalić swój chłód, 

Samotnie znaleźć kres.



Przerosło mnie wielkie szczęście,

Zmiażdżyło mnie i przygniotło.

Rozmiata mi w oczach ziemię,

Jak gwiazda ognistą miotłą.

Płynę na jakiejś planecie,

Stoję pod jakąś pochodnią, 

Największym szczęściem jest miłość

A szczęście największą zbrodnią.



Ziemia maleje, jak komar,

I brzęczy gdzieś koło ucha,

Ach kto mnie wstrzyma, kto szumu

Słońc wirujących wysłucha!



Kto ze mnie niebo wypije. 

Kto zgasi piekło goryczy?!

Nikt! Nic się nie dzieje, tylko

Serce żywcem palone aż syczy.