Jakże do tego przywyknę,

Jakże z tym się oswoję,

Jak cię ogarnę, przeniknę,

Umiłowanie moje.



Jakie ci zerwę liście,

Jakim osypię pąkowiem,

Co ci, jedyna, na przyjście

Twoje najdroższe odpowiem.



Jak ci się oddam cały,

Co z siebie całego powierzę,

W mym szczęściu, w mym lęku nieśmiały,

Dawno do ciebie należę.



I tylko przywyknąć nie umiem

I tylko jeszcze się boję,

Jak cię ogarnę, zrozumiem,

Umiłowanie moje.



Kornie jak zwierząt sierść

Czekam dłoni twych

Żurawia słyszę krzyk

Już świt



Lecz morze milczy

Opadł żagli znikający sen

Już dzień



I ty jawisz się

W blasku słońca

Ty w blasku słońca

Ty w blasku słońca



Kornie jak sokół twój

Czekam dłoni twych

Ciemnieje kryształ mórz

Już zmierzch



I kroplą światła

Jestem tobie ? najjaśniejszą z gwiazd

Już noc

A ty wiedziesz łódź

Ścieżką jasną