Usta twoje się snują, usta twe się wodzą,

Jak dwa ptaki różowe, po mnie lekko chodzą.

Jak dwa światła natchnione, oczu dotykają,

Usta twe mnie zabrały, usta twe mnie mają.



Jak wyznania wstydliwe, jak szepty szalone,

Powtarzam w ustach twoje usta niezliczone,

Od uśmiechu w kącikach do smaku języka -

Usta twoje całują i świat cały znika.



Ktokolwiek jesteś bez ojczyzny, 

Wstąp tu, gdzie czekam po kryjomu:

W ugornej pustce jałowizny 

Będziemy razem nie mieć domu.



Kto się zapatrzył w tamte strony,

Gdzie dotąd niebo nocą ciemną

Od łuny drży nieugaszonej,

Niech w noc tę głębiej idzie ze mną. 



Komu się śnią włóczone kości 

Przez psy na połach, gdzie rozpaczą 

Brzozy odarte jeszcze płaczą,

Niech mi to wyzna w samotności.



Bo z mgieł jesiennych, przez ścierniska 

W badylach, perzu, kłąbem pnączy 

Szept jakiś z trudem się przeciska

I w samo serce, w krew się sączy.



Bo nie ma ziemi wybieranej, 

Jest tylko ziemia przeznaczona,

Ze wszystkich bogactw - cztery ściany, 

Z całego świata - tamta strona.