Usta twoje się snują, usta twe się wodzą,

Jak dwa ptaki różowe, po mnie lekko chodzą.

Jak dwa światła natchnione, oczu dotykają,

Usta twe mnie zabrały, usta twe mnie mają.



Jak wyznania wstydliwe, jak szepty szalone,

Powtarzam w ustach twoje usta niezliczone,

Od uśmiechu w kącikach do smaku języka -

Usta twoje całują i świat cały znika.



Zabiorę ciebie kiedyś właśnie tam,

samolot miękko zejdzie w dół

i miasto jak muzyczny supersam     

zbudzi sześć śpiących strun.



Taksówka żółta tak jak China Town

ruszymy tłumiąc pożar serc,

w muzykę, która nie zna prawd i kłamstw,            

ale jest, ciągle jest.

                    

Nie wszyscy wielcy już przestali grać,                

choć powiał wiatr pogodę dla bogaczy,          

złe czarne fortepiany nie chcą spać,             

żyje w nich stary blues.



Na Tin Pan Alley w sklepach dobre dni,

ulicznym grajkom znów się tutaj płaci,

głośniki dudnię przez otwarte drzwi,              

szybciej im bije puls.



W witrynach nuty z pięćdziesiątych lat,

okładki lekko zdartych płyt,

muzyka, które zawsze kochał świat,

dobrych firm

znany szyld.

Co z tego weźmiesz, to już twoja rzecz,

taksówka wróci z piskiem kół

i znów lotnisko, lot 55,

jeszcze raz

patrzysz w dół.



Nie wszyscy wielcy już przestali grać..