Nie z ikony idziesz do mnie w środku dnia

Nie z błękitu cię sprowadził ciepły wiatr

Jesteś ze mną

Tylko ze mną.

Jesteś ze mną.



Nie oszczędza twojej twarzy gorzki czas

I nie jawisz się wśród nocy w moich snach

Jesteś ze mną.

Tylko ze mną.

Jesteś ze mną.



I jest jak chciałam i jak chciałeś

Drzwi ci otwieram w dni powszednie

I w żółtym dzbanku parzę kawę,

A ty przynosisz polne kwiaty

W dni powszednie.

W dni powszednie.

W dni powszednie.



I nie wiemy, ile można sobie dać

Zapatrzenia, urzeczenia w każdy dzień,

Choć jesteśmy

Tylko z sobą.

Tylko z sobą.



I nie wiemy, ile można sobie wziąć

Z twoich dłoni, z moich dłoni w każdą noc,

Choć jesteśmy

Tylko z sobą.

Tylko z sobą.



I jest jak chciałam i jak chciałeś,

Drzwi ci otwieram w dni powszednie

I w żółtym dzbanku parzę kawę,

A ty przynosisz polne kwiaty

W dni powszednie.

W dni powszednie.

W dni powszednie.



Kornie jak zwierząt sierść

Czekam dłoni twych

Żurawia słyszę krzyk

Już świt



Lecz morze milczy

Opadł żagli znikający sen

Już dzień



I ty jawisz się

W blasku słońca

Ty w blasku słońca

Ty w blasku słońca



Kornie jak sokół twój

Czekam dłoni twych

Ciemnieje kryształ mórz

Już zmierzch



I kroplą światła

Jestem tobie ? najjaśniejszą z gwiazd

Już noc

A ty wiedziesz łódź

Ścieżką jasną