Na wyspie tej, najdalszej wśród wysp 

Są złote plaże ścian i latarnie świec 

Płyną tu wędrujące okręty snów

Z tak dalekich mórz - tu znajdę ciszę 

Niebo bez chmur i brzegi łagodne.



Na wyspie tej, najdalszej wśród wysp

Na skrzypcach cicho gra zakochany świerszcz. 

Tylko tu jest najłatwiej odnaleźć się

I w dotyku rąk przychodzi miłość, 

Najczulszy gest i słowa najtkliwsze.



Do wyspy tej, najdalszej wśród wysp 

Dopłynąć możesz dziś i otworzyć drzwi. 

Płyną tu wędrujące okręty snów

Z tak dalekich mórz - tu znajdą ciszę 

Niebo bez chmur i brzegi łagodne



Nad wszelkim wzruszeniem i wiedzą,

Nad sensem istotnym i złudą

Jednego chcę was nauczyć,

Chcę was nauczyć cudu.



Chcę podnieść wam ręce do góry

I oczy zawiesić nad szczytem

I jednym was tchnieniem napełnić,

Chcę was napełnić zachwytem.



Sny wasze pomieszać z jawą

I jawę udziwić zjawami

I tak natchniony ucudowiony

Wierzyć chcę z wami.