Na wyspie tej, najdalszej wśród wysp 

Są złote plaże ścian i latarnie świec 

Płyną tu wędrujące okręty snów

Z tak dalekich mórz - tu znajdę ciszę 

Niebo bez chmur i brzegi łagodne.



Na wyspie tej, najdalszej wśród wysp

Na skrzypcach cicho gra zakochany świerszcz. 

Tylko tu jest najłatwiej odnaleźć się

I w dotyku rąk przychodzi miłość, 

Najczulszy gest i słowa najtkliwsze.



Do wyspy tej, najdalszej wśród wysp 

Dopłynąć możesz dziś i otworzyć drzwi. 

Płyną tu wędrujące okręty snów

Z tak dalekich mórz - tu znajdą ciszę 

Niebo bez chmur i brzegi łagodne



Daj mi serce kamienne i głuche,

By się w piersiach łamało milczeniem,

W oczach ciemność i w ustach posuchę

I skroś pamięć mą wiej zapomnieniem.



Może to mnie uleczy uwolni

Od bolesnej nieludzko czułości,

Będę zsychał się dłużej, powolnej,

Lecz żył, cierpiał i męczył się prościej.