Jesteśmy coraz bliżej końca,
Nic nas nie jątrzy już, nie gniewa,
Tylko ta żałość przejmująca
Z serca do serca się przelewa.
Tak dobrze siebie rozumiemy,
Że już nam słów nie trzeba żadnych,
W tej umówionej zgodzie niemej
Wiem wszystko z oczu twych bezradnych
Wiem wszystko z pustki rozpaczliwej,
Która wysusza mnie i pali,
Z tej strasznej śmierci, którą żywy
Wlokę za sobą coraz dalej.
Chcę być dla ciebie - dziewczyną biegnącą
W białym marmurze - z kędzierzawą głową
Chcę być dla ciebie - dziewczyną z obrazu
W którym proporcje - niby akt strzelisty
Chcę być dla ciebie - łagodnym świtaniem
I wodą chłodną - i błękitem czystym
Chcę być dla ciebie-księżyca połową
Mocno przyległą - do widocznej strony
Chcę być dla ciebie - niebem, ziemią, rzeką
A czas rozmieniam - na monetę drobną
W ślad mego słowa - twoja łza upadła
Chcę być dla ciebie - a jestem dla siebie
Na wyspie tej, najdalszej wśród wysp
Są złote plaże ścian i latarnie świec
Płyną tu wędrujące okręty snów
Z tak dalekich mórz - tu znajdę ciszę
Niebo bez chmur i brzegi łagodne.
Na wyspie tej, najdalszej wśród wysp
Na skrzypcach cicho gra zakochany świerszcz.
Tylko tu jest najłatwiej odnaleźć się
I w dotyku rąk przychodzi miłość,
Najczulszy gest i słowa najtkliwsze.
Do wyspy tej, najdalszej wśród wysp
Dopłynąć możesz dziś i otworzyć drzwi.
Płyną tu wędrujące okręty snów
Z tak dalekich mórz - tu znajdą ciszę
Niebo bez chmur i brzegi łagodne